قبل رفتنش به من گفت میرم اما بر میگردم     گفت میام یه روز دوباره که بگم عاشقترینم

آره اون تو پیچ جاده گم شد و دیگه نیومد        تو همون نامه ی آخر گفته بود برنمیگردم

بعد اون روز که شنیدم با غریبه اونو دیدن        فهمیدم دروغ میگفتش که به عشقت من اسیرم

برو که وفا نکردی به منو قلب شکستم             من ساده عاشقونه پای عشق تو نشستم

واسه من شده یه عادت تنها موندن تا همیشه      برو که هق هق گریت دیگه باورم نمیشه

الهی که دستات بشه تشنه ی گل  نمونه تو سختی براتون تحمل

بیاد روزگاری که تنها بمونی   فقط وقت مرگ قدر من رو بدونی

الهی تو غربت یه عمری بسوزی  

بشینی به جاده همش چشم بدوزی

الهی که شبهات بشه بی ستاره  حریر خیالت بشه پاره پاره

یکی هم نباشه که حالت بپرسه

بمیری بپوسی توی درد و غصه

در ارزوهات بشه قفل و بسته بخشکن کلاتون همه دسته دسته

الهی به بستر بیوفته عزیزت

بعد از مرگ یارت یادش نمیره

به خدا التماس کردم به خدا التماس کردمتا عشقت را بر سر راهم قرار دهی

اما کنون از اعماق جان خسته ام فریاد بر میاورم

نفرین قلبم بر تو باد   نفرین قلبم بر تو باد

تو اونی که هرجا قدم بر میداری

همیشه به روی دلی پا میزاری

نخواستی بدونی تو قدر دلم روچه آسون شکستی دل قابلم رو

واست گریه ی من دیگه بی امونه دل از درد عشقت یه دریای خونه

خدا شاهدم بود که دل داده بودم  اميد عشقت من ساده بودم...!!!

((حامد حاکان))

دیگر تنها چشمانت ستاره ی شبهای تارم بود..

 طنین صدایت لحظه ای رهایم نمیکند!

بر این باور بودم که تنها تو میتوانی سکوت غم انگیزم را بشکنی

ولی افسوس که امروز سکوتی مرگبار بر شهر دلم حکم فرماست..

آری این بار مینویسم اما نه برای تو برای این دل تنها که چه خوش باور

  فریب نگاه دروغت را خورد  و حال بر بخت شومش آه میکشد...

بعد از رفتنت دیگر کسی به شهر دلم راه نیافت.

آری این تنها رد پای توست که شیرین ترین زخم را به سنگفرش قلبم هدیه داد...!!! 

دل تو قد یه دریاست             توی این کویر دلسرد

                              ***

دستاتم مثل دلت سرد          چشم من پر از تمنا

دستمو پس زدی و باز            من شدم تنهای تنها

                              ***

توی اون     نگاه   اول           یه چیزی توی چشات بود

یه چیزی مثل یه احساس      که دل سردمو لرزوند

                              ***

گم شدم  تو شب چشمات      که نگی اون بیوفا بود

آخه دل   لایق    عشقت         مست عطر نفسات بود

                              ***

حالا من تو این جزیره            تو دلت تو آسمونا

قلب تو  صدامو نشنید          توی اوج   آسمونا

                              ***

تنها موندم تو جزیره             قایقم مونده به ساحل

تو بیا که من نمونم              تنهایی با درد این دل

                                           یادته با اون نگات گفتی که من خسته شدم از اون چشات؟

یادته گفتم بهت پیشم بمون تا همیشه؟

                                           یادمه با خنده گفتی حذر از تو نمیشه

یادمه برق چشات دیوونه کرد این دلمو

                                            یادته با بوسه هات گفتی که از پیشم نرو؟

بیخودی دل داده بودم به تموم دروغات

                                             یادته دروغ میگفتی که دلت منو میخواد؟

دیدی آخرش زدی زیر همه قول و قرار

                                             آره اون تو بودی که شکستی قلب بی قرار

دلمو شکستی و رفتی پیش یه غریبه

                                             میدونم دلت واسه چشمای اون پر می کشه

باشه دل تنها میمونه تو برو سوی خودت

                                              برو و بدون که هست نفرین من پشت سرت

حالا که رفته باید یاد و خاطره هاش هم از ذهنم بره

دیگه بارون اونو به یادم نمیاره....

آنقدر آزادم که میتونم دلم را به راحتی به کسی بسپارم

به کسی که شاید از مردونگی چیزی بلد باشه..

حالا دیگه اسمش میون دفترام کهنه شده

دوست دارم تنهایی مو با یاد و خاطره دیگری پر کنم

فقط کافی چشماش رو فراموش کنم و این کار رو خواهم کرد

پس دوستش میدارم تا دوستم بدارد...!!!

هنوز هم درون قلبم غم لانه کرده وتنها حسارم پاییز سرد است

هنوز هم چشمانم خیره به پیچ جاده مانده است

اما تا کی باید کوله بار خاطراتم را به دنبال بکشم؟

تا کی این سایه سیاه روی بخت شوم من میماند؟

پس کی طوفان درد پایان میگیرد؟

بیا و فضای خالی قلبم را با عشق پر کن

بگذار چشمانت بهانه ای باشند برای پذیرفتن بهار به قلبم..

بیا که خود بهتر میدانی بی عشق زندگی ممکن نیست..

بیا که هنوز هم شانه هایت امن ترین پناه گاه است

پس برگرد و نگذار که در کیش و مات زندگی بازنده من باشم...!!!

بذار در حسرت آغوش گرمت    میان تاریکی ها جا بمانم

                                     ***

در این صحرای پر از مرگ احساس     دگر باره تو را میجویم ای دوست

ولی ای کاش بودی تا ببینی           غمت اتش به جانم کرده ای دوست

                                    ***

زاشک دیدگانم گشته ای خوش     برو دیگر زمن نامی نیاور

برو این بار من از تو گذشتم          که همچون عاشقان تنها بمانم

                                    ***

شبی از درد دوریت تا دم صبح   زغم نالیدم و فریاد کردم

کنار ان گل شب بوی عاشق      تمام نامه هایت پاره کردم

                                   ***

دلم را دست تو دادم ولی تو     شکستی و مرا تنها گذاشتی

تو رفتی و منو با این همه درد     کنار خاطراتم جا گذاشتی

((دوستان عزیز عیدتون مبارک))

دستانم را در دست گرفتي و لبانت را آهسته روي لبهايم گذاشتي

لحظه اي گرماي لذت بخشي سراسر وجودم را فرا گرفت و...

اشكهايت چه آرام روي گونه ات جاري شد و آن وقت بود كه فهميدم

تو را با دنيا عوض نخواهم كرد..

اما نميدانم چه شد كه تو خيلي زود اشكهايت را فراموش كردي و...

دوباره دختر قصه كنار پنجره منتظر نشست اما اين بار ميخواهم گرماي

بوسه ات را با اشكهايم شستشو دهم

ميخواهم بروم و ديگر اشكهاي هيچ نامردي عاشقم نخواهد كرد...!!!

رفتی و من را در دنیای این آدمهای بیوفا تنها گذاشتی!!قلبم را اسیر کردی و رفتی

به چشمانت نگاه کردم تا شاید عشق را در عمق چشمانم بخوانی اما

چشمانت را بستی!!!       

میخواستم دستانت را در دست بگیرم تا شاید گرمای عشقم را بفهمی

اما دستانت را پس کشیدی!!!

رویاهایم چه آسان خراب شد..!!

برو ولی بدان عاشق دل شکسته ای چشم انتظارت خواهد بود..!!   

برو ولی فراموشم نکن و بدان که چشمانم همیشه با یادت بارانیست...!!!

مردم از بس که انتظارت را کشیدم!   یعنی میرسد روزی که تو از

در وارد شوی و من بار دیگر در آغوشت بگیرم؟

یعنی میشود که بار دیگر طعم لبهایت را بچشم؟

ای کاش میشد که دستانت تا همیشه برای من باشند !!

چه خوب بود در لحظه ی جدای به چشمانم نگاه میکردی  و آنوقت التماس را

در عمق آن میدی! شاید هم دیدی و بی توجه به عشقم از من گذشتی!!

فقط میخواهم بدانم بعد از من خاطراتت را با چه کسی قسمت میکنی؟

میرسد روزی که دوباره به سراغ من بیایی! اما آن روز نوبت من است که در چشمانت

نگاه کنم و با اطمینان بگویم:دوستت ندارم...!!!

اما تو شکستی قلبم  رفتی و نموندی غمخوار

                         ***

چه عجیبه که هنوزم    عشقتو من میپرستم

واسه با تو بودن از نو    دل به هیچ کسی نبستم

                        ***

میخوام اینبار واسه تو   سوغاتی عشق وبیارم

اما اگه دوست نداشتی  قلبم و برات بذارم

                        ***

عاشقم مثل همیشه    بی تو من تنهاترینم

حالا که نیستی و رفتی  بذار از غمت بمیرم

                         ***

بدون ای عشق قشنگم  چشم به راه تو میمونم

تا  ابد با  یاد چشمات    قصه ی عشقو میخونم

خیلی سخته وقتی باهاش حرف میزنی بدونی که چشمش به

توست اما قلبش جای دیگه

خیلی سخته که بخوای قصه تنهایی تو براش بگی تا اونم دلداریت بده

اما از ترس اینکه بهت نخنده هزار بار تو خودت بشکنی

خیلی سخته وقتی آرزو داری دستاشو لمس کنی ببینی که دست

 دیگری جای خالی انگشتاشو پر کرده

خیلی سخته شبا با یاد چشماش غرق در اشک پلکاتو روی هم بذاری

آره همه ی اینا سخته و سخت تر از همه اون موقعی بود که

زیر بارون بهش گفتی دوست دارم و اونم برای لحظه ای توی چشمای بارونیت

 نگاه کرد و با یه پوزخند از کنارت گذشت...!!!

آري اين تو هستي كه با لبخند به طرفم مي آيي

دستانت را باز ميكني و من چه راحت در آغوشت جاي ميگيرم

اما وقتي چشمانم را باز ميكنم گوي فرسنگها از تو فاصله میگیرم

دوباره اشك مهمان چشمانم ميشود دوباره تو ميروي و من همان تنهاترين ميشوم

شمعي روشن ميكنم و ميبينم كه مثل من چه آرام ميسوزد و دم بر نمی آورد

چشمهايت لحظه اي تنهايم نميگذارند

اي مسافر تو چه كردي كه اينچنين اسيرت گشته ام

قسمت ميدهم تنهايم بگذارو از خيال خسته ام برو برو كه تو نيز از ديار همين آدمهاي بيوفا

 هستي همانهاي كه دم از وفا ميزنند اما لحظه اي به آن پايبند نیستند

ميخواهم عشق را بدست باد بسپارم تا براي هميشه در كشور تنهاي به پادشاهي بنشينم...!!!

میخواهم بدانم برای چه من را در جاده ی زندگی تنها گذاشتی؟

تورا تکیه گاه خود میدیدم اما افسوس که عشقم را باور نکردی

گفتی از من بگذر ای مسافر که تو نیز مثل همه در یادم خواهی مرد

اما قسم به عشق پاک لیلی که تو را فراموش نخواهم کرد

میگویی آخر قصه است و وقت خداحافظی

میخواهم فریاد بزنم نرو اما با بغض سنگینی تو را به روزگار میسپارم...!!!

باز هم این شکسته دل هوای آغوشت را کرده

باز هم هوای چشمانم با شنیدن نامت بارانی شد

دیگر جای خالیت با ترانه هم پر نمی شود

تا کی با خاطراتت زندگی کنم؟            

اکنون وقت رفتن است وقت رفتن و دل بریدن

آری این بار تصمیم خود را گرفته ام خواهم رفت و برای تلافی

چشمان هیچ کس عاشقم نخواهد کرد...!!!

برو که من به قول برگشتت دل خوش کرده ام

برو و به اشک هایم که پا به پای باران میریزد توجه نکن

برو که من یادگاری ات را نگاه خواهم داشت

همان بوسه که هنوز هم طمع خوشش را احساس میکنم

برو ای مسافر که تو را همراه این اشکها به روزگار سپردم

برو ای مسافر که بعد از تو تنها سازم همدم غمهایم خواهد بود

برو  و من را به خاطر بسپار                                                               

لحظه به لحظه و خط به خط 

توی همون روز پاییزی بود که قلبم رو میون چشماش جا گذاشتم

آنقدر در خلوتم او را تکیه گاه خودم دیدم که براستی باور کردم

او همان شاهزاده قصر رویاهام خواهد بود

چه بوسه ها که در تنهای از او نگرفتم

به راستی بت پرستی شده بودم که شب و روز خدایش را پرستش میکرد

همه میگویند دیوانه شده ام اهمیتی ندارد بگذار من را دیوانه خطاب کنند

فقط دل به این خوش کرده ام که روزی

کتاب زندگی من با نام او پایان گیرد

به امید آن روز...!!!